حوالی کوچه ی زندگی

چه بخواهیم چه نخواهیم باید از کوچه های زندگی عبور کنیم گاهی تلخ گاهی شیرین عبورها میسازند کوچه های زندگی مارا

بنامش

عـابر ِلحـظه های ِ تنــهایی ِکوچه ، دمی بایست و نگاه کن ،
که از فهم ِ حضور تو اینک این کوچه خوشآمد گوی ِ حادثه ایی تازه ست ، در حریف ِ کلام و واژه ، در نیایش ِباران ِ آسایش ،در تقدیس ِ شعر گونه ی مهری ماندگار ، درجستجوی یک باور ِ عاشـــقانه ...
امــا ،
دریغ از دســت های بی بضاعت ِ خواهش در پیشــگاه ِ تجلی ِنگاه ِآبرو دار عشــق ،که بقدمت قرنها افسانگی ، مستحق ِ ثبت حقیقتی جاودانه ست ...
دریغ از ســردی دلی که در چنــگ ِ رنج دیدگی ِمردابی بی جـریان ، فراموشــخانه ی ِیاد دریایی طوفان زده ست ...
دریغ از خســتگی ِبی مرهم ِتاریــکی ، درهوای ِ گرفته ی ِمحــبوس ِ تنهایی ،بی فرجام ِ تنیـــدگی ِرازی شوریده ست
دریغ از غــربت ِ چشــم هایی که به انتــظار ِطلوعی ، براه ماند و نشــئه ی روشنی نشد ،تن به هرزگی چراغ های گذر نــداد و تا آه ِ آخرین حســرت، در انتــظار ِروشنای ِجان مانــد

عابر ِخوش گوی ِ خوش سخن از نافه ی عشق ،گرچه برکوچه منت گذار ِحکمتی دمادمی وُ ترانه خوان ِ شکوه ِ جاودان ِ وصلی بی فراق ،این کوچه از رنج ِ فائق براحساس ،شرنگ ِشعله هایِ بی وقفه ی ِافتاده بربطن ِتقدیر ی غمــبار ، شاخه ی صدبار شــکسته ی ِ اعتــماد ،بی رمق از جوشــشی دوباره ست ، بی تاب از مســتولی ِدغدغه های بی پناه ، بی نا از تمــدید اعتبار ِ بغض ها و گریه ها
این کوچه مهیاست به دیدار ِ نگاهی شاعر ،به غزلخوانی ِ دلی عاشق ،به سرور ِ طناز ی یک نجوای ِ طنین انداز ِ بی پرده ، در بیم ِســقوطی ِاز مرتبه ی ِایستایی امــا ،در پیــله ی تنهایی خویش میماند ...

نیلوفر ثانی
بیست و سوم دی ماه

 

نوشته شده در ۱۳٩٢/۱٠/٢۳ساعت ۳:٢٩ ‎ق.ظ توسط نیــلوفر ثانی -شباهنگ نظرات () |

Design By : Night Melody