حوالی کوچه ی زندگی

چه بخواهیم چه نخواهیم باید از کوچه های زندگی عبور کنیم گاهی تلخ گاهی شیرین عبورها میسازند کوچه های زندگی مارا

بنام َش

در بوته ی ِ آزمون ست هر لحظه آدمی ... در مسیری که هر دم در تاریک و روشنای آن قدم برمیدارد ...گاه آنچه به چشم می اید سایه های مبهمی ست از اصلیتی که قابل شناسایی نیست وگاه هرآنچه باید عیان باشد  قابل دید ست اما تنها پوسته هایش را میشود دید و این آزمون مسیر زندگی ست ...
انسان بودن شرط این مسیر ست نه انتظاری ست که فرا انسانی باشیم نه آنکه بجز انچه بر ذات انسان حاکم ست رفتار کنیم ..... خطا ، هرز رفتن ، اشتباه ، بیراهه وهر چه دراین مسیر پیش می آید لازمه ی انسانی بودن و طی مسیر ست ... بی هریک از انان قادر به درک پیشروی های رو به جلو نیستیم .. و حتی قادر به کشف و اگاهی درونی ...
در کوچه ی زندگی هر عبوری و هر عابری بوته ی آزمایشی ست ... در تقابل هزار و یک امرو دلیل و هزار و یک کنش و واکنش های درونی وبیرونی و هزار گره های پیدا و ناپیدا ...

باید از رخوت روزمرگی ها بدر آییم . . از جبــر گذر زمانی که فرصت ها را از ما میگیرد و دستهایمان را تهی میگذارد از انچه باید باشیم ، در ما انسانی ست که هرروز فریاد میاورد مرا بشناس و رهایم کن ... دستهایم را بگیر و عینیتم ببخش و بگذار از مرزهای تن به فراسوی اندیشه دست یابم ...
این ست که گاه در بحبوحه ی گیرو دار زندگی ،فراموش میکنیم و از یاد میبریم انچه درما شنیده میشود ...و مشهود و نامشهود در سیر ِ زندگی ِ محدود  ِ رایج فرو میرویم

بگذار کوچه ی زندگی ، راز خویش را برما عیان کند تنها دراین صورت قادر خواهیم بود بی تعلق به صعودها و بی درنگی از سقوط ها ، رمز گشای ِ دل ِ هزار پنجره ی آدمی باشیم ...


نیلوفر ثانی
یکمین روز بهمن ماه

 

نوشته شده در ۱۳٩٢/۱۱/۱ساعت ٧:٠٩ ‎ب.ظ توسط نیــلوفر ثانی -شباهنگ نظرات () |

Design By : Night Melody