حوالی کوچه ی زندگی

چه بخواهیم چه نخواهیم باید از کوچه های زندگی عبور کنیم گاهی تلخ گاهی شیرین عبورها میسازند کوچه های زندگی مارا

بنامــِ

انقدر به آدمها نباید چسبید..نباید وصل شد ..نباید پیله کرد ... هر آدمی نقش خودش را در زندگی ما بازی میکند و میرود

هر آدم مهلت زمانی دارد می آید و یک روز میرود ...اگر در برابر مشکلات و ناهمواری های زندگی مجبور به از دست دادن کسی باشیم ، میطلبد که تلاش کنیم و تا جای ممکن کسی را که وجود ارزشمندی دارد در مسیر زندگی مان نگه داریم اما اگر خواست او و یا شرایط غیر قابل تغییر موجود براین منوال باشد که اورا دورتر و بیشتر در آموزه هایش داشته باشیم باید بپذیریم

عبور هر آدمی در زندگی ما بهره ، درس و شناختی دارد .. مهم همین دستاوردهاست و البته حسی که از وجود ان ادم میگیریم هرچه محبت نیکی عشق و فضلیت بیشتری نثارمان کند عمیق تر درجان ما می نشیند و بیشتر لذت خواهیم برد
واین ست که آشنایی با هرکسی میتواندمارا مدیون او کند چرا که مارا قدمی بیشتر بسمت روشنی ، بسمت انسان تر شدن و اگاهی سوق میدهد

وهرگا نقش و مهلت بودنش تمام شد باید که اجازه دهیم عبور دیگری پیش بیایید و شناختی از زوایای دیگری نصیبمان گردد نیروی درونی ما هادی خوبی دراین موارد ست ومیتواند ملاک ما برای این سیرباشد
پس انقدر به یک ادم نباید چسبید .. باید اجازه داد اوهم مسیر خودش را حرکت کند و به رشد و اگاهی که لازم دارد دست یابد


نیلوفرثانی
25خرداد93

نوشته شده در ۱۳٩۳/۳/٢٥ساعت ٧:٥۳ ‎ق.ظ توسط نیــلوفر ثانی -شباهنگ نظرات () |

Design By : Night Melody