حوالی کوچه ی زندگی

چه بخواهیم چه نخواهیم باید از کوچه های زندگی عبور کنیم گاهی تلخ گاهی شیرین عبورها میسازند کوچه های زندگی مارا

بنام او

اغلب بین اینکه میخواهیم چه باشیم و چه هستیم،فاصله هست گاهی این فاصله به نهایت خود میرسد و گاهی هم به حداقل اما اغلب بیش از ۵٠ درصد با آنچه میخواهیم باشیم فاصله داریم اینکه چقدر از خودمان توقع داشته باشیم و یا چه ایده الهایی را در سر بپروانیم و امکانات و شرایطی که بطورحقیقی در زندگی داریم ،سبب این تفاوت میشود اینکه چه میتوانستم باشیم یا دوست داشتیم چه باشیم بکنار اما آنچه الان بیش از همه اهمیت دارد اینست که سعی کنیم در همینی که در حال حاضر هستیم لا اقل بهترین باشیم در کارخود و در زندگی شخصی امان . اینکه حرفه امان همانی نیست که لایق ما باشد یا درآمدمان به اندازه تلاشمان نیست یا روابطمان با خانواده یا دوستان،با تمام صداقت و تلاشی که داریم اغلب با شکست و یا نتایج نامطلوب روبرو میشود همه و همه مهمترین موضوع نیستند اگرچه با تفکربه آنها شاید راه حلهایی برای بهبود وضعیت پیدا کنیم اما آنچه باید بخودمان مرتبا بگوییم این است اگرمن اینجا و در این نقطه هستم پس سعی کنم در آن نقطه از تمام امکانات موجود استفاده کنم و بهترین وضعیت رو داشته باشم. نه آنکه با افسوس در جای خود هم مرتبا درجا بزنیم . اینروزها را میتوانیم وقتی در کوچه های زندگی قدم میزنیم نفس عمیقی از هوای خوش پاییزی بدرون سینه امان راه بدهیم و بعد بخودمان بگوییم من سعی میکنم فاصله بین بودن تا خواستن را هر روز کمتر کنم .من میتوانم .

 

نوشته شده در ۱۳۸۸/۸/۱٢ساعت ٢:٥٥ ‎ق.ظ توسط نیــلوفر ثانی -شباهنگ نظرات () |

Design By : Night Melody