حوالی کوچه ی زندگی

چه بخواهیم چه نخواهیم باید از کوچه های زندگی عبور کنیم گاهی تلخ گاهی شیرین عبورها میسازند کوچه های زندگی مارا

بیا
به چشم های من بیا

به این انتظاری که جامه برتنم دوخته
سالها
به این گهواره ی بی طفل
که می گرید باهر تکان
به این دری که برجای خود
نچرخیده با هیچ دستی
به این پنجره که خواب میبیند
                                            باران

بیا
به این خانه ی ناگرفته  ِدر آرزوی آفتاب
به این درخت ِسرکشیده تا کبود ِها
به این برکه ی مشوّش از نبود هیچ ماهی
به این جنگل محاصره در انبوه ِشعله ها

بیا
در سطر ِکلمات من بنشین
بر جام سخندان من ببــار
در دامنه ی ِسرخ فام ِجنون
در انعکاس ِحروف نامت بمان

بیا
به آئینه ی روشنایی ام
به بوسه های داغ رسیده ام
بیا به خاطره های ماندنی 
به من که بی تو خط موازی ام 


آی از دست بهار
دلگیرم
                      تقدیر آمدنت
 بسته ی اوست
هی سال پشت سال میرود
بهار دیدنت
                    هنوز آرزوست...



نیلوفر ثانی
چهارم اسفند93

نوشته شده در ۱۳٩۳/۱٢/۳ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ توسط نیــلوفر ثانی -شباهنگ نظرات () |

Design By : Night Melody