حوالی کوچه ی زندگی

چه بخواهیم چه نخواهیم باید از کوچه های زندگی عبور کنیم گاهی تلخ گاهی شیرین عبورها میسازند کوچه های زندگی مارا

بنام ِ


                                            سخت ست بی تو
                                            عشق
                                            تهی از هرچه احساس
                                            شعر
                                            پا به پای نبودنت هدر میشود

                                                                                              نیلوفر ثانی

*
حواست هست ناجی کلمات من شده ای،
که در شط جنون
خودرا به آب و آتش میزنند ؟

دستم به واژه خو گرفته بود
تو نبودی و من
در انتهایی ترین کنج مویه
عاری از هر کلام و شعر بودم


تو نبودی و من
در شأن ِفانوس خیال
درسایه های ممتد
اسیر بودم


تو نبودی و من
تنهاتر از همیشه
دور از عطر اقاقی و یاس
رسالتم را گم کرده بودم
و حواسم بی لمس بلندی سپیدار
در افول مدام حقیقت
زوال را تکرار میکرد


تو نیودی و من
دلخون رویایی که برایم بند می بافت
و آشفته ی حضرتی
که به ایمانم میخندید
و غروری که دریأس ی مفرط
به جانب بیهودگی
سرازیر میشد

وامروز که بیدارم در چشم های تو
و سبزم در دست هایت
سر به گوشه گوشه ی تو
بهار‌‌ نام تو شده ام
تو ناجی ِ هرباره ی کلمات من
من درموسم ِبازگشت ِتو
همیشه گل بارانم ...


نیلوفر ثانی
سیزدهم اسفند93

نوشته شده در ۱۳٩۳/۱٢/۱۳ساعت ۱٢:٤٩ ‎ق.ظ توسط نیــلوفر ثانی -شباهنگ نظرات () |

Design By : Night Melody