حوالی کوچه ی زندگی

چه بخواهیم چه نخواهیم باید از کوچه های زندگی عبور کنیم گاهی تلخ گاهی شیرین عبورها میسازند کوچه های زندگی مارا

بنام ِ ...

بهــار تویی
که هرشاخه ی ِشکسته ام
باتو هـوس ِجوانه میکند ..

نیلوفر ثانی


کاش امشب تمام نشود
و عطر ِاردیبهشت دوامش برسد به تمام روزهایی که می آیند تا آخرین ثانیه های سال
دراعماق لحظه های تنهایی وقتی ناامید از بهار و اردیبهشت و معجزه ایی
بی انکه بدانی غریبه ای کنارت مینشیند که از هر دوستی نزدیک ترست
و درست در انتهایی ترین خط ِ انزوایت ، لبخندی میدرخشد که آفتاب روشن ِتاریکی هاست
مشتی صمیمت ناب میریزد بر دل وجانت ومعنا میبخشد حادثه ی ناگهان ِهمدلی ها
را و ایمان میآوری فراتر از تمام فاصله ها ، میتوان عطر خوش مهرورزی را چشید
پنجره ای باز رو به گشایش دلی که مهجور اما مشتاق ِتولدی دیگرست
بارانی که میبارد و غبار خستگی هارا میروبد
و ابرهایی که ترانه میخوانند قطره های خاطره هارا
چقدر خوب ست که هستی حتی اگر دور ،حتی اگر در ابعاد یک لبخند
نهفته در چند حرف  ، پژواکی در انعکاس همراه بودن 
بمان در امتداد همین صمیمیت بی غرض ، همین اتفاق ِخوش ِماندگار
همین تقدیر گره خورده از تابناکی اندیشه ها
بمان حوالی همین سادگی های من
همین دوستت دارم ِخلاصه ی ِ بی ادعا

نیلوفر ثانی
31اردیبهشت 94


نوشته شده در ۱۳٩٤/۳/۱ساعت ۳:۳٧ ‎ق.ظ توسط نیــلوفر ثانی -شباهنگ نظرات () |

Design By : Night Melody