حوالی کوچه ی زندگی

چه بخواهیم چه نخواهیم باید از کوچه های زندگی عبور کنیم گاهی تلخ گاهی شیرین عبورها میسازند کوچه های زندگی مارا

بنام او

به دیگران که میرسیم سوزنهایمان را میکنیم جوالدوز اما نوبت خودمان که میرسد ریز ترین هارا انتخاب میکنیم مبادا دردمان آید

تا بوده همین بوده که چشمانمان هماره برای کنکاش و قضاوت دیگران چهارچشمی و گشوده است و برای خودمان روی هم میگذاریم و انگار هیچ ابی از آب تکان نخورده است و چیزی رخ نداده است برای قضاوت و توجه .....اصلا همیشه درباره ی خودمان نه منصفانه بلکه  خیلی تبعیض بخرج میدهیم اما درمورد دیگران سختگیرانه عمل میکنیم بعدهم توجیه هات زیادی را ردیف میکنیم دلسوزی روانشناسی مسئولیت حس دوستی  و......اما وقتی خوب نگاه میکنیم میبینم نتوانسته ایم با آن نیروی اهریمنی که راحت دیگران را از منظر و دیدگاه خودمان مورد قضاوت قرار میدهد، بگریزیم . بدنبال کشف رابطه ها و رفتارهای دیگران بر می آییم حتی انهارا نادرست اشتباه خطا و بی فکرانه توصیف میکنیم اما دریغ اگر خودمان درهمان موقعیت قرار بگیریم شاید خیلی خطا کارتر باشیم و نادرست تر رفتار کنیم

همین است دیگر که همیشه سوزنهایمان برای دیگران سخت و بزرگ و محکم است و برای خودمان ریز و کوچک.  حتی گاهی همان کوچکهارا هم فاکتور میگیریم .... اما یادمان باشد دیگری که میتواند فرزند همسر دوست مادر پدر و .....امان باشد هم احساس ، قدرت فکر ، انتخاب و نظرات شخصی دارد که برای خودش محترم و قابل ارزش است و دوست دارد مورد اهمیت قرار گیرند ...

کمی منصف تر باشیم....

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/۸/٢٧ساعت ۱٢:٢٥ ‎ق.ظ توسط نیــلوفر ثانی -شباهنگ نظرات () |

Design By : Night Melody