حوالی کوچه ی زندگی

چه بخواهیم چه نخواهیم باید از کوچه های زندگی عبور کنیم گاهی تلخ گاهی شیرین عبورها میسازند کوچه های زندگی مارا

بنام ِ

به پاییز فکر میکنی؟
به این سوزی که کم کم به مغز استخوان میرسد
وزمستانی که میپیچد به سراسر احساس و جانت
به این روزهای ِکوتاه و تاریکی های بلند ؟
به این درد غریبی ِمسری از جدایی برگ ها و شاخه ها؟

فکرمیکنی وقتی نیستی زندگی رنج ِپیوسته ای ست تا سراشیب ِآخرین دم
تا لحظه های ِخاکستری ِممتد ِتنهایی ؟
کسی درد را میفهمد که تیغش به رگ هایش نشسته باشد
و رنج را وقتی طنابش بر گردنش پیچیده باشد
حرف از تحمل ساده ست
کسی باید که از مرزها گذشته باشد
من در مرزهای خواستنت سرگردانم
من هنوز به این جاده ها چشم براه یک آمدنم
من درگیرِ ریشه های ماندنم
من هنوز تورا میخواهم تورا ...


نیلوفر ثانی
22مهرماه94


                                                                  از نفیر من
                                                                  نای ِرنج
                                                                 برمیخیزد
                                                                 نسیم هیچ عشقی از نیزارها
                                                                 عبور نمیکند
                                                                 هیچ نیلوفری به مرداب
                                                                 نمی روید
                                                                 و جهان در سیطره ی شب
                                                                 سیاه پوش ماهی ست
                                                                که زوال خورشید را گریسته ست

                                                                                             نیلوفر ثانی

نوشته شده در ۱۳٩٤/٧/٢٢ساعت ٢:۳٩ ‎ب.ظ توسط نیــلوفر ثانی -شباهنگ نظرات () |

Design By : Night Melody