حوالی کوچه ی زندگی

چه بخواهیم چه نخواهیم باید از کوچه های زندگی عبور کنیم گاهی تلخ گاهی شیرین عبورها میسازند کوچه های زندگی مارا

بنام ِ..

میدانی زیبا
نمیشود از آدمها خسته شد ...
هرچقدر دنیای شان عجیب یا هرچقدرحال شان دور ازهوای ما باشد بازهم نمیشود دست از بودنشان شست.
آدمی به آدمی زنده است حتی اگر کلمات کمی میانشان جان بگیرد و یا درک مشترک شان اندک باشد
حالا اگر کسی باشد هم تورا  بفهمد هم حرف هایتان تمامی نداشته باشد که نور علی نورست..
واین خوشبختی ِبی وصفی ست که هیچ لذتی به پایش نمیرسد
اما مگر میشود در این عصر ماشین و آهن که هرروز آدمها از هم دورتر میشوند و سردی ها بیشتر،در انزوای مطلق باقی ماند؟
شاید نشود عاشقانه ،خاص و ناب با هرآدمی نشست و حرف زد ،شاید نشود آن مخاطب خاص را براحتی یافت،اما میشود صادقانه و از دل ،با هر آدمی که لبخند پل پیوند میشود وَ وقت ، به آشنایی پا میدهد،ساعتی را گذارند وازاو بسیار آموخت و بسیار تجربه های گرانقدر اندوخت..
آدمی به آدمی زنده ست جانا
نه چندان شلوغ و پرهمهمه اما با چندتنی که رسم رفاقت میدانند ،میشود احوال خوبی داشت..


نیلوفرثانی
26تیر95

نوشته شده در ۱۳٩٥/٤/٢٦ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ توسط نیــلوفر ثانی -شباهنگ نظرات () |

Design By : Night Melody