حوالی کوچه ی زندگی

چه بخواهیم چه نخواهیم باید از کوچه های زندگی عبور کنیم گاهی تلخ گاهی شیرین عبورها میسازند کوچه های زندگی مارا

بنام خدا

 

ته دلمان دوست داریم انسانهای خوبی باشیم حتی باخودمان قرار میگذاریم که تا جایی که ممکن است رفتارهایمان مطابق ارزشهای خوب انسانی و اخلاقی باشد . خوب که فکرمیکنیم عیبهای زیادی در خودمان پیدا نمیکنیم و کلی هم بخودمان مغرور میشویم که کار چندان زیادی برای خوب بودن نداریم همینطوری هم انسانهای خوبی هستیم....

اما همینکه این قرار را میگذاریم انگار کسی در گوش هستی  و کائنات این تصمیم مارا گفته باشد آزمونها یکی پس از دیگری سر راهمان سبز میشوند
کارهایی که تا پیش از این گفته بودیم هرگز انجام نمیدهیم  و یا انتقادهایی که از دیگران کرده بودیم و میگفتیم ما ان رفتارها را انجام نمیدهیم  چنان مارا محسور خود میکنند که ناخوداگاه مرتکبشان میشویم اتفاقاتی می افتد که ذات درونی و واقعی مارا حداقل به خودمان نشان دهد انوقت میبینیم چقدر انسانهای ضعیف خطاکار و سراسر ایرادی هستیم که باید حتی روی کوچکترین و بی اهمیت ترین خصائل انسانی هم کار کنیم و مراقب نفسمان باشیم که بخطا نرویم....
کسی را نیازاریم  ، حقی را ناحق نکنیم ، دروغ  و فریبی ندهیم ، بدگویی  نگوییم و دلی را نشکنیم و.......

انسان بودن بمعنای متعالی ان که برپایه قدرت تفکر و اندیشه اوست کار آسانی نیست

مراقبه ی همیشگی از انچه نفسمان مارا وسوسه ی انجام ان میکند یک لحظه نباید فراموشمان شود
تا بتوانیم روحی بزرگ و پاک داشته باشیم

پیش از انکه به نقد و قضاوت دیگران و رفتارهایشان بنشینیم بهتر است خودمان را کنکاش کنیم و زیر ذره بین بگذاریم و عقل و واقع بینی را ملاک سنجشمان کنیم

شناخت بیشتر از خودمان باعث درک بیشتر دیگران میشود و وقتی خودمان را خوب و دوست داشتنی کنیم دیگران را هم زیباتر و خوب تر از قبل خواهیم یافت.....

 

نیلوفر ثانی

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/۱۱/۱٧ساعت ٢:۱٩ ‎ق.ظ توسط نیــلوفر ثانی -شباهنگ نظرات () |

Design By : Night Melody