عبور 500

شکاف های عمیق

ترک های تکرار

رخنه ی ِنم

تا بن دیوار

هوس های رنگ رنگ

تبله های آشفته حال

جای خالی یک قاب

زخم ِآرزوهای کال


ایستاده تا فروپاشی

تا نشست ِیکباره

تا ترک ِآخرین کاشی

نقش های گیج و بی چاره


خسته از اجبار تن دادن

خسته از بی صدا رفتن

خسته از فراموشی

خسته از خاکستری ،ماندن


لحظه های پایانی

تبدار و متروک و خون بار

وقت ِعصیانی دیگر

وقت ِمرگ ِیک دیوار ..



نیلوفرثانی

8 خرداد 96

/ 0 نظر / 43 بازدید